Hernieuwbaar is niet altijd duurzaam

Hernieuwbaar is niet per definitie duurzaam. Indien de aanleg van een grote waterkrachtcentrale grote sociaal-economische gevolgen heeft voor de regio dan is de energie die wordt opgewekt wel hernieuwbaar (onuitputbaar en zonder CO2-uitstoot) maar niet duurzaam. Een “goed” voorbeeld hiervan is de drie kloven-dam in China. Voor de aanleg van deze dam moesten in het totaal bijna 2 miljoen mensen “verplaatst” worden.

Ook voor biomassa geldt dat hernieuwbaar niet per definitie duurzaam is. Biomassa heeft een gesloten koolstofkringloop dus er komt netto geen CO2 bij vrij. Er kan echter wel een probleem op duurzaam gebied zitten in de oorsprong van de biomassa. Biomassa is volgens officiële definitie al het organische materiaal afkomstig van planten en bomen. Maar dit kan dan ook letterlijk alles zijn. Uw tuinafval, zaagsel uit de meubelindustrie en snoeihout uit het bos. Niks mis mee. Maar hoe duurzaam is kippenmest uit de bio-industrie? Of biomassa uit plantages waar tropisch bos voor gekapt is? Het palmolieverhaal uit Zuid-Oost Azië is hier een bekend voorbeeld van.

Hernieuwbaar is dus niet per definitie duurzaam en groen. Op dit moment vindt er nationaal en internationaal veel overleg plaats om te komen tot criteria voor wat nu duurzame biomassa is.

Lees hier meer over op de site van Milieudefensie.

Import van groene stroom

Veel energiebedrijven produceren zelf geen groene stroom, maar kopen groene stroom certificaten. Zo 'n certificaat is als een waardebon; "Goed voor 1 kWh groene stroom". Alle Nederlandse duurzame energie producenten krijgen certificaten zoveel als ze groene stroom produceren, maar er worden ook certificaten geïmporteerd^[1]. Er zit echter een addertje onder het gras bij de import:

"[Het is] de vraag of de stijging van de import heeft bijgedragen aan een daadwerkelijke toename van de duurzame elektriciteitsproductie in het buitenland. Nederland is één van de weinige landen van Europa met een grote consumentenmarkt voor groene stroom, in de vorm van certificaten. In andere landen richt men zich alleen op de productie. Veel in het buitenland geproduceerde duurzame elektriciteit wordt nog niet vastgelegd in certificaten. Een toename van de vraag betekent dan alleen dat er meer bestaande installaties mee gaan doen aan het systeem van groene stroomcertificaten, zonder extra productie van duurzame elektriciteit.^[2] "

Daarom heeft het volgens WISE de voorkeur om in Nederland geproduceerde groene stroom te gebruiken, liefst mèt milieukeur. Dan kan je er zeker van zijn dat er niet wordt gerommeld met certificaten en dat het geld wat je betaald voor je elektriciteitsrekening echt wordt geïnvesteerd in duurzame energie.